niedziela, 2 października 2011
Jestes już w Berlinie. Całą czułość, uwielbienie, wszystko to czym Cię tak bardzo darzyłam zostawiłeś za sobą. Nie chcesz na mnie patrzeć, nie chcesz mnie pamiętać. Ja też chcę zapomnieć, ale wolę łagodniejsze środki. Przeczekanie i ubolewanie, do czasu. Do czasu, gdy pojawi się ktoś kto będzie w stanie Cię zastąpić. Godnie.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Nie prowokuję torsji, nie tutaj. stworzyłaś sobie piękne miejsce.
OdpowiedzUsuń