czwartek, 15 grudnia 2011
Jest mi doprawdy cu - do - wnie. Nie chcę przesadzać, ale chyba każda porażka w naszym życiu czegoś uczy, albo skłania by przekuć ją w sukces. Odejście Alana w taki sposób bardzo wiele mnie kosztowało. Chyba ciągle to we mnie siedzi, ale teraz czuję jak bardzo dużo dzięki temu zyskałam. Coś nowego i dobrego. Nie chce pisać o tym za wcześnie, nie chcę nawinie pozwalać sobie na te wszystkie odważne ruchy... Wiem, że chcę, pragnę się otworzyć.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
oj przestań, wcale nie mam takiej zdolności. po prostu stwierdziłam, że przydałoby się coś nowego więc wyklikałam kilka słów.
OdpowiedzUsuńtak się cieszę, że jest Ci cu - do - wnie. teraz mogę chyba powiedzieć... a nie pisałam? wiedziałam, że tak będzie. bo z tego się wychodzi. dałaś radę.
trzymam kciuki za twoje nadchodzące szczęście
OdpowiedzUsuń