niedziela, 2 października 2011
Nie wiem dlaczego, ale każde słowo, które kiedyś padło z twoich ust, a przywołuję je teraz w głowie tak bardzo mnie boli i rani. I choć minęło dopiero kilka tygodni i nie pamiętam jaki kolor miały Twoje oczy, czy były szare czy niebieskie, to pamiętam Twoje słowa skierowane do mnie. Nawet te pierwsze. Jesteś urocza. To było takie zwykłe i głupie, ale udało Ci się mnie zawstydzić.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
kolor oczu zapominamy szybko. ale uczucie nigdy tak szybko nie mija. i bol....
OdpowiedzUsuńnie możesz się łamać, umierać tez nie pora. wytrzymam to z Tobą.
OdpowiedzUsuńpiszesz o wszystkim tak lekko, jakby cie to nie dotyczyło. podziwiam cię za to, ze potrafisz pisac o czymś o czym ja dwa lata temu nie umialam wykrztusic nawet slowa.
OdpowiedzUsuńnie dziękuj już tylko daj mi tą satysfakcję, że szybko się z tego dźwigniesz i będziesz żyła zanim to wszystko, że będziesz najzwyczajniej w świecie wolna od tego co teraz Cię nęka.
OdpowiedzUsuńczujesz, że te dobre słowa kiedyś wypowiadane też ranią.?
OdpowiedzUsuńa te pierwsze najdłużej się pamięta.
a On oczy miał brązowe (tzn ma). teraz przywołuję je na myśl i widzę wyraźniej niż kiedykolwiek...
Kaśka.